Przywracanie miasta do życia
Rozpoczęto porządkować miasto, odbudowano centrum. Lepsze cegły ze spalonych i zniszczonych budynków przeznaczono na odbudowę Warszawy. W 1946 roku powstała w mieście uporządkowany księgozbiór Powiatowa, a z kolei miejska. W jednym ze starych i zrujnowanych budynków zorganizowano pierwsze powojenne kino "Raj". Podjęto także decyzję o budowie Domu Kultury.
W lipcu 1945 roku gazownię miejską i inne zakładanie się przejęła grupa Operacyjna Ministerstwa Przemysłu. Zaczął działać także młyn. w celu ułatwienia poruszania się ludności po mieście uruchomiono dorożkę konną, która miała swój postój przy ratuszu. Wielu przybyłych osadników opuszczało miasto i powracało do poprzedniego miejsca zamieszkania. Najczęstszą przyczyną tego był brak produktów żywnościowych. wszak wartość ludności stale się zwiększała. społeczność niemiecka na przekór zaś na masową skalę wyjeżdżała do Niemiec, a jej położenie zajmowali Polacy z Kurpiowszczyzny, województw centralnej miejscowy i repatrianci z Wileńszczyzny.
We wrześniu 1945 roku uruchomiono prowizoryczną elektrownię. temat był na przekór zaś z uruchomieniem wodociągów i kanalizacji. Powodem trudności ówczesny popękane w toku zimy rury. ustawienie ciała tym pobliskie jezioro Magistrackie zalewało dolną rozmiary ulicy Warszawskiej. W październiku pogorszyła się sytuacja żywnościowa. co niemiara do ufność pozostawiał także wcięcie bezpieczeństwa. niejednokrotnie dochodziło do zabójstw, kradzieży i rabunków. Jesienią 1945 roku pracę w szpitalu powiatowym rozpoczął pierwotny lekarz. W w stosunku do tego czasie utworzono także gimnazjum dla polskich dzieci, a dwójka lata z kolei mrągowskie szkoły zaczęły poprzednio normalną naukę. poprzednio w kwietniu 1948 roku zastanawiano się nad rozwojem turystyki.
W roku 1947 roku komitet Zmiany Nazw Miejscowości nadała dla miasta Ządźbork polską nazwę Mrągowo na cześć Krzysztofa Celestyna Mrongowiusza.